Umutlu olmak, bireye sosyal ve psikolojik açıdan fayda sağladığı kadar fiziksel sağlık açısından da olumlu sonuçlar yaratıyor. Örneğin, araştırmalar umut seviyesi yüksek bireylerde daha yüksek akademik başarı, psikolojik sağlamlıkta artış, daha iyi fiziksel sağlık ve yaşam doyumu gözlendiğini gösteriyor. Umut duygusunun temelleri de birçok sosyal-duygusal süreç gibi çocukluk ve ergenlik döneminde atılıyor. Umut duygusunun gelişmesinde gelişim dönemindeki ebeveyn, öğretmen ve yaşıtların tutumları ve sosyal desteği kadar çocuğun sevildiğini, kendine değer verildiğini ve sosyal ağın önemli bir parçası olduğunu hissetmesi de oldukça önemli bir rol oynuyor. Güncel bir çalışma ise özellikle gençlik döneminde umut duygusunun oluşmasında sosyal ve bilişsel mekanizmaların nasıl işlediğini inceliyor ve bu modelin kültürel olarak geçerliğini test ediyor.
Yu Ling ve arkadaşları bu çalışmada özellikle sosyal desteğin ergenlerin umut duygusunun oluşmasındaki önemini ve yine umut duygusunun gelişme sürecinde öz-saygı ve iyimserliğin oynadığı rolü incelemeyi hedefledi. Oldukça geniş bir örneklem ile yapılan çalışmaya 10 ve 11. sınıflar olmak üzere yaklaşık 1700 Asyalı öğrenci katıldı ve araştırmada öğrencilere bir dizi ölçek uygulandı.
Araştırmanın sonucu Asyalı öğrencilerde umut duygusunun, diğer kültürlerdeki bulgularla paralel olarak öz-saygı, iyimserlik ve sosyal destek ile anlamlı bir ilişkiye sahip olduğunu gösterdi. Ergenlik dönemindeki olumlu sosyal destek algısının, daha yüksek umut duygusuna yol açtığı görüldü. Aynı zamanda bulgulara göre sosyal destek ve umut duygusu arasındaki ilişkide iyimserlik ve öz-saygı da önemli bir rol oynuyor. Sosyal ve bilişsel modele göre umut duygusu dünyaya yönelik algılarla ve yaşanılan sosyal deneyimlerle şekilleniyor. Yani, çocukluk ve ergenlikte alınan sosyal destek, bireyde dünyanın iyi bir yer olduğuna dair iyimser bir algı oluşturuyor ve buna bağlı olarak öz-saygıda da artış sağlayarak, gençlerde umut duygusunun gelişimini destekliyor. Bu çalışma umut duygusunun sosyal ve bilişsel açıdan gelişimine dair mevcut bilgilerin şu ana dek bu konunun çalışılmadığı bir kültürde de geçerli olduğunu göstererek, gençlik dönemindeki sosyal desteğin önemini vurguluyor. 1Ling, Y. Et al. (2015). The origins of hope in adolescence: A test of social-cognitive model. Personality and Individual Differences, 87, 307-311.