Miller’ın evrimsel teorisine göre, mizah anlayışı zeka göstergesi olarak kabul ediliyor. Bu nedenle çoğu insan, eşlerinin iyi bir mizah anlayışına sahip olmasını tercih ediyor. Ancak eş seçimi konusunda erkekler arasındaki rekabetin fazla olması nedeniyle, bu eğilimin kadınlarda daha fazla olduğu görülüyor. Yani erkekler, kadınları etkileyebilmek için toplum içinde mizah anlayışlarını sergileme ihtiyacı hissediyorlar. peki mizah anlayışı evlilikte ne ölçüde önemli?
Aralarında Olcay İmamoğlu’nun da bulunduğu bir grup araştırmacı, İngiltere, Amerika, Türkiye, Çin ve Rusya’da yaşayan ve o kültürün genel özelliklerini temsil eden 300′ün üzerinde evli çifti inceleyerek eş seçiminde mizahın ne derece önemli olduğunu araştırdı. Bu amaçla, eşten ve genel olarak evlilikten ne ölçüde mutlu olunduğu, kişinin ne kadar esprili olduğu ve mizah anlayışı, eşinin nazikliği, anlayışlılığı ve kriz durumunda güvenilebilirliği gibi çeşitli konularda bilgi toplandı.
Sonuçlar, esprili bir eşe sahip olmanın tüm kültürlerde evlilikteki mutluluğu güçlendirdiğini gösterdi. Hem kadın hem erkek, kendilerini güldüren bir eşe sahip olmaktan daha çok mutluluk duyduklarını belirtseler de bu eğilim kadınlarda kısmen daha fazla bulundu. Bununla bağlantılı olarak, İngiltere, Amerika, Türkiye ve Çin’de erkeklerin kadınlardan daha esprili davrandıkları; ancak bu durumun Rusya için tam tersi olduğu görüldü. Buna karşın, hiç bir kültürde mizah anlayışının zeka göstergesi olarak algılanmadığı, daha çok nezaket, anlayışlı olma ve güvenilebilir olma durumları ile ilişkilendirildiği ortaya çıktı. Erkeklerin esprili davranmasının kendine güveni, dolayısıyla da eşini ve çocuğunu koruyabileceğini göstermesi, mizah anlayışı yüksek erkeklerin kadınlar tarafından güvenilebilir olarak algılandığı gözlendi.
Araştırmacılara göre mizah anlayışı ve nezaket, eşini mutlu etme çabası olarak algılandığı için evlilikleri olumlu yönde etkiliyor. 1Weisfeld, G., E., et al. (2011). Do women seek humorousness in men because it signals intelligence? A cross-cultural test. Humor 24 (4),435-462