Çalışma ve aile hayatıyla ilgili yapılan araştırmaların ortak noktası, her iki hayat alanının da birbiri üzerinde etki yarattığı yönünde. Birbirleri üzerinde bu denli etki sahibi olmaları, çalışma ve aile hayatı arasında denge kurmanın gerekliliğine dair önemli bir kanıt. Bireylerin bu denge ile ilgili algılarının farklılık gösterdiğini düşünen Odle-Dusseau ve arkadaşları, iş-aile dengesinin altında yatan faktörleri ve bu dengenin insan hayatında yarattığı etkiyi incelemek adına bir araştırma yürüttü.
Araştırmada, Higgins’in bireyin gerçekte var olduğu hali ve idealinde olmak istediği hali arasındaki farkın olumsuz duygu durumları yarattığına dair teorisinden yola çıkıldı ve kişinin arzuladığı çalışma saatleri ve aileye ayırmak istediği süre ile aslında sahip olduğu zaman arasındaki fark incelendi. Bu farkın yaşam doyumu, çalışılan kuruma sadakat, stres ve depresyon üzerinde etkisi araştırmanın odak noktasını oluşturdu. 1Odle-Dusseau, Heather N., Thomas W. Britt, and Philip Bobko. “Work–family balance, well-being, and organizational outcomes: Investigating actual versus desired work/family time discrepancies.” Journal of Business and Psychology27.3 (2012): 331-343.
Sonuçlar, bireylerin aileleri ile geçirebildikleri zamanın istenilenden az olduğu durumlarda, psikolojik iyi olma hallerinde azalma, iş ve aile hayatları arasında dengeyi sağlamada zorluklar ve işi bırakma isteğinin ortaya çıktığını gösterdi. Ayrıca, aile ile arzuladığı kadar zaman geçirebilen ve işi ile ailesi arasında dengeyi sağlayabilen bireylerin iyi olma hallerinin, bu dengeyi kuramayan insanlara göre daha yüksek olduğu da araştırmanın bulguları arasında.
İş yerinde geçirilen zaman konusunda ise durum bunun tam tersi. İş motivasyonunu, çalışma saatinin miktarından çok çalışanların arzuladıkları çalışma süresi ile ilişkilendiren araştırmaların aksine bu araştırma, bireyin iş yerinde ne kadar süre geçirdiğinin motivasyon üzerinde etkili olduğunu gösterdi. Çalışma saatlerinin çoğalmasının, aile ve iş hayatı dengesi üzerinde olumsuzluk yarattığı görüldü. İki hayat alanı arasında kurulan dengenin bireyin iyi olma halini geliştirdiği düşünüldüğünde, şirketlerin çalışma saatlerini daha çok kazanç için artırması halinde, elemanların kuruma bağlılıklarının azalma eğilimi göstereceği sonucuna ulaşıldı. Önceki araştırmaların bulgularından farklı olan bu sonucu açıklamak amacıyla araştırmacılar, aile hayatının, iş yeri başta olmak üzere farklı birçok alandan etkilendiğine dikkat çekiyor ve buna örnek olarak iş yerine ait görevleri zamanında tamamlayamayan çalışanların eve iş getirdiği gösteriliyor.
Araştırma, iş ve aile dengesi gibi kişinin hayat tatmininde önemli olan bir konuyu incelerken, iş ortamında bireysel değerlerin daha fazla önem görmesi gerektiğine dikkat çekmesi ile önem kazanıyor.