Evlilik çatışması, çocuklarda davranış problemlerini de içine alan birtakım olumsuz sonuçlara yol açabilir ve evlilik çatışması içinde olan ailelerin birlikte yaşamaya devam etmesi bu olumsuz sonuçları tetikleyebilir. Evlilik çatışması ve çocukların bu duruma alışması arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla pek çok bilimsel çalışma yapıldığını görüyoruz. İlk çalışmalar, çocuğun problemlerinin evlilik doyumsuzluğundan daha çok evlilik çatışması ile ilişkili olduğunu gösteriyor. Benzer şekilde başka çalışmalarda, çocuğun problemleri ile geçimsiz, gergin ve düşmanca mutsuz evlilikler arasındaki ilişkinin, kayıtsız ve ilgisiz mutsuz evlilikler arasındaki ilişkiden daha yakın olduğu görülüyor.
Evlilik çatışmasının çocuklardaki etkisini inceleyen çalışmalar, genelde davranış bozukluğu, saldırganlık ve antisosyal davranış gibi dışsallaştırıcı problemleri ve depresyon, anksiyete/geri çekilme gibi içselleştirme problemlerini kapsar. Araştırmalara göre evlilik çatışması çocuklarda bu tarz sorunlara yol açma riskine sahip. Ancak çatışmanın “kesin olarak” çocuklarda sorunlara yol açtığını söylemek çok doğru olmaz. Bunu, risk taşımak olarak yorumlamak daha doğru olacaktır. 1Grych, J.H., & Fincham, F.D. (1990). Marital Conflict and Children’s Adjustment: A Cognitive-Contextual Framework. Psychological Bulletin, 108(2), 267-290.
Sosyal ve bilişsel yeterlilik ile akademik not ortalamasının da evlilik çatışmasıyla ilişkili olduğu bazı araştırmalar tarafından gösterilen bir sonuçtur. Örneğin Grych ve Fincgam, ebeveynler arasındaki çatışmaya daha sık maruz kalmanın, çocuklarda daha büyük sıkıntı ve daha büyük oranda davranış problemlerine yol açabileceğinden ve tersi durumun, yani çatışmanın durmasının da çocuklardaki problemli davranışları azaltabileceğinden bahsetmiştir. 2Hanson, T.L. (1999). Does Parental Conflict Explain Why Divorce is Negatively Associated with Child Welfare? Social Forces, 77(4), 1283-1316.
Boşanmamış ailelerin çocuklarının, birlikte kalmayı tercih eden ailelerin çocuklarına nazaran neden daha fazla akademik sorun ve uyum sorunu yaşadıkları konusunu araştıran Hanson ise, boşanmadan önce ebeveynler arasında yaşanan çatışmanın bu duruma bir açıklama getirip getirmediğine bakmıştır. Ebeveynleri boşanmış çocuklar, istikrarlı bir evliliğin sürdüğü ortamda büyümüş olan çocuklardan daha fazla çatışmaya ve hırçınlığa maruz kalmaktadır ve bu da, neden birinin yaptıklarının diğerinden daha iyi olduğunu açıklayabilir. Bulunan sonuçlar, ebeveynler arası çatışmanın, tamamen değilse de kısmi olarak, boşanma ve çocuğun mutluluğu arasındaki bağlantıyı belirlediğini göstermiştir.