Aile yapısı ve düzeninin, çocukların eğitim ve gelişimlerinde oldukça önemli etkileri olduğu bilinir. Değişen aile yapıları, boşanmalar, yeniden yapılan evliliklerle çocuklar, tek bir ebeveyniyle ya da üvey anne ya da babalarıyla yaşamak zorunda kalabiliyor. Bu köklü değişiklikler çocukların alışkanlıklarını, yaşam tarzlarını ve akademik başarılarını da olumsuz etkileyebiliyor.
Amerika’da yaklaşık 8000 çocuğun ve ailelerinin katılımı ile yapılan bir araştırmada, çocuklar okul öncesi dönemden başlanarak 5. sınıfa kadar toplam 5 kez incelendi ve aile yapılarındaki değişikliklerin derslerdeki başarılarını ne ölçüde etkilediğine bakıldı. 1Sun, Y. & Li, Y. (2011). Effects of Family Structure Type and Stability on Children’s Academic Performance Trajectories. Journal of Marriage and Family, DOI:10.111/j.1741-3737.2011.00825.x
Aile yapısı en az değişiklik geçirmiş çocukların akademik başarılarının daha iyi olduğu görüldü. Buna göre bozulmamış (yani bir arada olan) ve biyolojik anne ve babanın olduğu ailede büyüyen çocukların, sadece anne veya babasıyla büyüyen çocuklara göre yıllar içinde okuma ve matematik yeterliklerinde daha iyi bir performans gösterdikleri gözlendi. Bunun yanında yine benzer şekilde bozulmamış ve üvey anne ve babanın olduğu ailede büyüyen çocukların da ebeveynden sadece birisinin olduğu ailede büyüyen çocuklara göre daha başarılı olduğu ortaya çıktı. Yani, ailenin bozulmamış, bir başka deyişle biyolojik de üvey de olsa anne-babanın bir arada yaşadığı ailelerde çocukların daha başarılı olduğu sonucuna ulaşıldı. Bunun açıklaması olarak da özellikle okul öncesinde çocuklara sağlanan sosyal, duygusal ve finansal kaynakların yeterli olması veya olmaması durumu gösterildi.
Bu araştırma ile son yıllarda aile yapısındaki önemli değişiklikler sonucu çocukların, alternatif aile ortamlarında yaşamak zorunda kalması ile akademik başarılarının etkilenebileceği gözler önüne seriliyor.