Yeme bozuklukları tedavisinde tıbbi yöntemlerin yanı sıra psikolojik tedavi yöntemleri de sıklıkla yer alıyor. Örneğin, anoreksiya nervoza hastalarının genel yapılarına baktığımızda oldukça katı kurallara sahip bir bilişsel düşünce tarzı, kaygılı durum veya deneyimlerle yüzleşmekten ve duygularını sözel olarak ifade etmekten kaçınma gibi özellikler gözlemleyebiliriz. Peki yaşadıkları stres, kaygı ve buna bağlı duygularını yazarak ifade etme gibi çalışmalarla bu hastalara yardımcı olunabilir mi?
Philippa East ve arkadaşları yaptıkları araştırmada, yazılı olarak kişisel deneyimleri dışa vurmanın, yeme bozukluğuna yatkınlığa sebep olabilecek duygusal, bilişsel ve sosyal tutumları nasıl etkilediğini inceledi. Katılımcılardan ilk önce aynı stresli olayı kendi ağızlarından anlatmaları; bunu ertesi gün bu olaya dahil bir başka kişinin gözünden anlatmaları ve üçüncü gün ise olaya dışarıdan bakan bir kişi gibi anlatmaları istendi. Daha sonra bu görevlerin onlarda uyandırdığı duygular hakkında katılımcıların kişisel görüşleri alındı. Bu uygulamadan 4 ve 8 hafta sonra çalışmanın etkisi tekrar kontrol edildi. 1East, P. et al.(2010). Expressive writing and eating disorder features: A preliminary trial in a student sample of the impact of three writing tasks on eating disorder symptoms and associated cognitive, affective and interpersonal factors. European Eating Disorders Review. 18, 180–196.
Katılımcıların görüşlerine göre, duygu ve düşünceleri üzerine her gün biraz daha derince düşünüp yazmak kişilerin duygularının farkına varmalarını sağlamakta daha başarılı. Katılımcılar kendi bakış açılarından uzaklaşıp başkalarının gözünden yazdıkça konunun duygusallığından da uzaklaştıklarını ve durumun onları duygusal olarak daha az etkilediğini belirtiyor.
Bulgulara göre kendini ifade, bilişsel empati, duygusal empati, bilişsel esneklik açısından her iki yazma görevinin de olumlu sonuçları var. Yani bireyler kendi duygularını ifade etmeye ve incelemeye ne kadar teşvik edilirse, duygusal empati kurmda o kadar artış gözleniyor. Ayrıca yazma görevi sonrasında katılımcıların kilo, beden ve görünüş kaygısı gibi yeme bozuklukları belirtisinde de azalma görülüyor.
Sonuç olarak kendini ifade edici yazı yazmanın, anoreksiya nervoza gibi yeme bozukluklarıyla ilişkili bilişsel katılık, kendini ifade etmekten kaçınma, yemek, kilo ve estetiğe bağlı endişeleri azaltmada kullanılabilecek bir yöntem olduğu göze çarpıyor.