Bilindiği üzere yardımseverlik, fedakârlık gibi sosyal açıdan yararlı davranışlar önemli bir toplumsal rol oynamakta ve toplumda birleştirici güç olmaktadır. Toplam nüfusun yaklaşık % 84’ünün kendini dindar olarak nitelendirdiği dünyada, bazı ailelerde din olgusu çocukların yetişmesinde daha ön planda tutuluyor ve dinden uzak kalındığında şiddete meyilli bireylerin yetişeceğinden endişe ediliyor. Oysa güncel bir araştırma bunun aksi yönünde kanıtlar sunuyor.
Kanada, Çin, Ürdün, Türkiye, Amerika ve Güney Afrika ülkelerinden 1.170 çocuğun katılımcı olduğu bu geniş çaplı araştırmada 5-12 yaş aralığındaki çocuklara adalete dair hassasiyeti, empati becerisini ve din yönelimini ölçen bir dizi anket ebeveynleri yardımıyla uygulanıyor. Araştırmada ayrıca ebeveynlerin, çocuklarının bahsedilen özellikleri konusundaki algıları da ölçülüyor. Son olarak da çocukların empati kurma ve adil olmakla ilgili davranışlarını gözlemlemek için, çocukların istediği kartları seçebileceği ve araştırmacı ile oyun oynanacağının söylendiği fakat sonrasında araştırmacının zamanı olmadığı için tüm çocuklarla oyun oynayamadığı bir çalışma yapılıyor. 1Decety, J., Cowell, J. M., Lee, K., Mahasneh, R., Malcolm-Smith, S., Selçuk, B., Zhou, X. (2015). The Negative Association between Religiousness and Children’s Altruism across the World. Current Biology; 25, 1-5.
Sonuçlara bakıldığında, dindar aile çocuklarının empati ve fedakarlık düzeyleri ailelerin cezalandırıcı tutumları yüzünden dinden uzak yaşayan çocuklara göre daha düşük bulunuyor. Ayrıca bu ailelerde yetişen çocukların cezalandırıcı tutumdan ötürü daha sert ve şiddete eğilimli olduğu ortaya konuluyor ve çalışma 6 ülkede de benzer sonuçlar gösteriyor.
Araştırmanın sonuçları dünyadaki yaygın bir inanışı çürütüyor. Empati kuran, fedakâr ve çevresinin ihtiyaçlarına duyarlı çocuklar yetiştirmenin din olgusunu önde tutma ile değil, ebeveynlerin çocuğa karşı tutum ve davranışlarını yapılandırmasıyla mümkün olduğu gerçeğini bilimsel bir temelde ortaya koyması açısından bu araştırma önem taşıyor.