Bilişsel beceriler, günlük yaşamımızda çevremize uyum sağlamamıza ve hedeflerimize yönelik davranışlarımızı düzenlememize yardımcı olur. Zayıf bilişsel özellikleri olan çocuklar ve yetişkinler, bazı nöropsikiyatrik belirtiler ve uyumsuz davranışlar sergilerler. Uyumsuz davranışlardan biri olan saldırganlıkla ilgili çeşitli sınıflandırmalar yapılır. Bunlar; tepkisel, isteyerek, eylemsel ve ilişkisel saldırganlıktır. Çocuklarda bu saldırganlık tiplerinden hangilerinin görüldüğü ve bunları ortaya çıkaran bilişsel koşullar, araştırmacılar tarafından merak edilen bir konudur.
Granvald ve Marciszko, 9 yaşında 148 öğrenciyle yaptıkları bir çalışmada, yürütücü işlevlerden çalışma belleği, inhibisyon ve kategori değiştirme özellikleri ile saldırganlık tipleri arasındaki ilişkiyi inceledi. Öğrencilere çeşitli nöropsikolojik testler uygularken çocukların sınıf öğretmenlerine de çocukların saldırganlık durumları konusunda değerlendirme yaptırdılar. 1Granvald, V. ve Marciszko, C. (2016) Relations between key executive functions and aggression in childhood, Child Neuropsychology, 22:5
Araştırma sonucunda, özellikle çalışma belleğinin geliştirilememesinin saldırganlığın her çeşidiyle ilişkili olduğu ortaya çıktı. Aynı zamanda dürtü kontrolünün sağlanamaması, yani inhibisyonun oluşmamasının özellikle ilişkisel saldırganlıkla bağlantılı olduğu bulundu. Diğer yürütücü işlev olan kategori değiştirme becerisi, bir eylemi inhibe etme ve diğer eyleme geçme olarak tanımlanırken bu işlevin gelişmemesinin tepkisel saldırganlıkla ilişkili olduğu görüldü.
Bu sonuçlardan yola çıkarak, çocuklarda yürütücü işlevlerin erken yaşlardan itibaren geliştirilmesinin, saldırganlık davranışının engellenmesini sağlayabileceği ve sosyal becerileri geliştirebileceği düşünülebilir.