1961-1974 yılları arasında ülkemizden, başta Almanya olmak üzere birçok Avrupa ülkesine, bir göç süreci yaşanmıştır. O dönemde Belçika’ya ülkemizden yalnızca 33 kadın işçi gönderilmişti. Fakat günümüzde, özellikle aile birleşimlerinin ve evliliklerin büyük bir bölümünün Türkiye’den gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, bu sayı eşit hale gelmiştir. Peki, farklı nedenlerle Belçika’ya gitmiş olan Türk kadınlarının sosyo-ekonomik yaşamlarına dair son durum nedir?
Bu soruya cevap bulmak amacıyla Gelekçi Belçika’da bir araştırma yürütüyor. Evlilik veya aile birleşimleri yoluyla Belçika’ya giden ya da doğma büyüme oralı 18 yaş üzerinde olan Türk kadınları araştırmada katılımcı olarak yer almıştır. Belçika’daki çalışma yaşamlarının incelendiği araştırmada anket, mülakat ve gözlem tekniklerinden faydalanılmıştır. 1Gelekci, C.(2010). Belçika’da yaşayan Türk kadınlarının sosyal iş yaşamındaki konumları. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi,13, 133-148.
Araştırmada, Belçika doğumlu Türk kadınlarının eğitim düzeylerinin, aile birleşimi veya evlilik yoluyla Belçika’ya giden Türk kadınlarının eğitim düzeylerinden daha yüksek olduğu tespit edildi. Ayrıca, araştırma grubunun yarısının ev hanımı veya işsiz olduğu da sonuçlar arasında yer aldı. Çalıştığını ifade edenlerin birçoğu ise, Türkler’in çalıştırdığı özel bir firmada veya kendi iş yerlerinde çalıştıklarını belirtti. Bunun yanı sıra Türkiye’den evlilik yolu ile gelen kadınların bir kısmı kendi rollerini ev hanımı olarak görmelerinden dolayı çalışmayı düşünmediklerini ifade etti. Araştırmanın önemli sonuçlarından bir diğeri ise, Belçika’daki Türk kadınlarının yaşadıkları önemli sorunların başında dil, ikincil olarak ise işsizlik sorununun geldiğidir. İşsizlik sorununun en önemli nedenlerinin sırasıyla aile parçalanması, Belçikalılar’ın ön yargısı ile ayrımcılığa yönelik tutumları ve eğitim sorunlarıdır.