Uyku, yaşam süresinin 1/3’ünün geçtiği, organizmada kendine özgü aktivitelerin oluştuğu bir süreç. Yaşamın her döneminde ihtiyaç duyduğumuz düzenli uyku, çocukluk evresinde ayrı bir öneme sahip. Çocuklarda uyku bozukluğuna neden olabilecek birçok faktör incelenirken, baba ile çocuk arasındaki ilişki kalitesinin bu duruma etkisi yeni bir faktör olarak dikkat çekiyor.
Millikovsky-Ayalon ve arkadaşları,1-3 yaş arasındaki 51 çocuk ve ebeveynlerinin katılımcı olduğu bir çalışma yürüttü. Uyku düzensizliği olan ve olmayan çocukların kişilik özelliklerini, ebeveynlerinin stres düzeyini ve ebeveyn-çocuk ilişkisini inceledi ve aradaki farklara baktı. Anne-çocuk ile baba-çocuk arasındaki etkileşim, özellikle beslenme, uyku ve gün içerisindeki bakım zamanlarında video ile kaydedildi.
Sonuçlara bakıldığında, uyku düzensizliği olmayan çocuklara nazaran uyku düzensizliği olan çocukların babalarının, çocuklarını daha huysuz olarak nitelendirdiği görüldü. Ayrıca uyku düzensizliği olan çocukların ebeveynlerinin stres düzeyinin daha yüksek olduğu ortaya çıktı. Buna ek olarak, uyku düzensizliği olan çocukların babalarının çocuk bakımında daha az rol aldığı ve çocuklarıyla girdikleri etkileşimlerdede daha az duyarlı davrandıkları gözlendi.
Bu çalışma, çocuklarda yaşanan uyku düzensizliğinde babayla olan etkileşimin önemini gösteriyor. Ayrıca babaların çocuklarıyla yeterince ilgilenmemesinin çocuk gelişimini olumsuz yönde etkileyebileceğine dikkat çekiyor. 1Millikovsky-Ayalon, M., Atzaba-Poria, N. & Meiri, G. (2014). The role of the father in child sleep disturbance: Child, parent, and parent-child relationship. Infant Mental Health Journal, 36 (1): 114-127.