Umutlu olmak, ruh sağlığını olumlu etkileyen bir faktör. Umutsuzluk ise stres, kaygı gibi sıkıntılarla yakından ilişkili. Öyleyse “umut arttırma”, yani insanları daha umutlu yapma çalışmaları yapıldığında ruh sağlığına da destek olunmaz mı? Yakın zamanda yapılan bir çalışma bu soruya ilginç bir programla yanıt aradı.

Feldman ve Dreher, yaptıkları araştırmada  tek bir seanslık umut biçimlendirme çalışmasının, üniversite öğrencilerinin umut içeren hedef odaklı düşüncelerini ne ölçüde etkilediğini inceledi. Araştırmacılar, pozitif psikolojiden yola çıkarak hazırladıkları ve oldukça kısa süreli bu programın, öğrencilerin umutlu bakış açısını değiştireceği düşüncesini test etti. 90 dakikalık seansta öncelikle umutla ilgili bilgilendirme yapıldı. Sonrasında öğrencilerin kendileri için belirledikleri önemli bir hedefe nasıl ulaşacakları konusunda çeşitli fikirler üretmeleri, daha sonra önlerindeki olası engelleri belirlemeleri istendi. Ardından 20 dakika boyunca zihinlerinde bir canlandırma yaparak, bu hedefe ulaşma yolunda tüm aşamalardan geçtiklerini ve  sonunda ise hedefe ulaştıklarını düşünmeleri istendi. Bu programa tabi tutulmayan diğer bir grup öğrenci gevşeme egzersizi uygulaması aldı, üçüncü bir grup ise hiçbir uygulama almadı. Araştırmacılar, umut uygulamasının etkisini incelemek için bu üç grubu karşılaştırdı.

Sonuçlar, umut biçimlendirme uygulamasını alan öğrencilerin diğer öğrencilere oranla uygulama sonunda, kendileri için seans başında belirledikleri hedefe ulaşmaya daha umutlu baktıklarını ortaya çıkardı. Öğrenciler 1 ay sonra incelendiğinde sahip oldukları umutlu bakış açısının devam etmediği, ancak öğrencilerin kendileri için belirledikleri hedef konusunda daha fazla ilerleme kaydettikleri görüldü. Yani umudun, hedefe ulaşmaya yardımcı olduğu sonucu elde edildi.

Tek bir seanslık çalışmaların etkisi genellikle çok fazla az olmasa da, bu araştırma en azından umut konusunda yapılan uygulamaların ve umutlu olmanın hedefimize ulaşma noktasında olumlu katkı yaptığını ortaya koyması bakımından önemli.

 

Detaylar için kaynak

Feldman, D. B., & Dreher, D. E. (2011) Can hope be changed in 90 minutes? Testing the efficacy of a single-session goal-pursuit intervention for college students. Journal of Happiness Studies, DOI 10.1007/s10902-011-9292-4.

 

RelatedPost